B-roll to materiał uzupełniający w wideo: ujęcia produktu, wnętrza, detali, rąk przy pracy, miasta za oknem. Montuje się go pod główną warstwę (a-roll), czyli osobę mówiącą do kamery lub narrację. Nazwa pochodzi z czasów taśmy, gdy materiał główny i przebitki leżały na osobnych rolkach.
Po co kręci się b-roll?
Bo sam mówiący człowiek nudzi się widzowi po kilkunastu sekundach. Przebitki dają filmowi rytm, ilustrują to, o czym mowa (“nasz zespół projektuje…” plus ujęcie zespołu przy pracy), maskują cięcia w wypowiedzi i utrzymują retencję. W krótkich formatach (Reels, TikTok) dynamiczna zmiana ujęć co 1-2 sekundy to jeden z głównych mechanizmów trzymania uwagi.
Praktyka: nakręć więcej, niż myślisz, że trzeba.
Najczęstszy problem w montażu to brak przebitek, nie ich nadmiar. Przy produkcji filmów planujemy listę ujęć b-roll na etapie scenariusza (detale produktu, ludzie, przestrzeń, emocje) i kręcimy z zapasem, bo dokrętka po fakcie kosztuje więcej niż godzina dłużej na planie. Dobra wiadomość dla mniejszych budżetów: sensowny b-roll da się nakręcić telefonem, jeśli wiadomo, po co kręcisz każde ujęcie.